Daisypath Happy Birthday tickers
دلبند
 
 
 
بهترین سن شروع آموزش زبان و ورزش
ساعت ٦:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٢/۸  

دوستان خوبم
دو نکته را در رابطه با بهترین سن شروع آموزش تحقیق کردم که به عنوان ضمیمه ای بر پست قبل با شما در میان می گذارم.
1- به توصیه ی یکی از همکاران شوهرم که از متخصصین به نام در طب ورزش است، به هیج وجه آموزش هیچ رشته ی ورزشی به شکل تخصصی زیر هشت سالگی درست نیست و جهت جلوگیری از آسیب ها و بدشکلی های احتمالی در کودکان، باید برای شروع هرنوع آموزش جدی ورزشی (حتی در رشته هایی مثل شنا یا ژیمناستیک) تا پایان هشت سالگی صبر کرد و بعد از آن هیچ ترجیح خاصی در انتخاب رشته ورزشی وجود ندارد و صرفا بستگی به علاقه و فیزیک کودک دارد. ضمن این که، برای آگاهی از نکات ایمنی و هشدارهای لازم در مورد هر رشته ی ورزشی خاص، پیش از شروع توصیه می شود با یک متخصص طب ورزش مشورت شود. تا آن زمان، همان جست و خیز طبیعی بچه ها و ورزش هایی مثل آب بازی، دوچرخه سواری، اسکوتر بازی و... کافیست.
2- تنها منبعی که برای آگاهی از بهترین سن شروع آموزش زبان به ذهنم می رسید، استادان کانون زبان خردسالان بود. بعد از تحمل کلی دردسر، توانستم چند دقیقه ای با یکی شان صحبت کنم. ایشان معتقد بودند که بهترین سن از نظر کارشناسان پایان کلاس اول است که بچه خواندن و نوشتن یاد گرفته. می گفتند قبل از این سن، می توان با روش فونیکس به بچه ها زبان آموزش داد و اتفاقا بعضی از این بچه ها که در سن پایین زبان آموزی را شروع کرده اند، وقتی در امتحانات ورودی کانون شرکت می کنند، ترم های خوبی هم قبول می شوند، اما در بدو ورود دو مشکل پیدا می کنند:
یکی تطبیق سیستم فونیکس با سیستم جدید که بچه ها را اذیت می کند و دوم این که بچه هایی که 8 سالگی زبان را با کانون شروع کرده اند، در مدت کوتاهی به بچه هایی که سالهاست زبان می خوانند، می رسند.
من هم با کمک گرفتن از نظرات بسیار مفیدی که در پست قبل نوشته بودید و این نظر کارشناسی دودوتا چهارتا کردم و صلاح دانستم که برای سوشیانس تا 8 سالگی صبر کنم و از زمان طلایی فعلی صرفا برای بازی و پرورش خلاقیت اش استفاده کنم. برای مثال، یک بچه ی پنج ساله در کانون پرورش فکری می تواند در کلاس های نقاشی، کلاژ، سفال دست، نمایش خلاق، قصه گویی و تفکر گام به گام ثبت نام کند. به اینها یک کلاس موسیقی هم که اضافه شود، تصور می کنم برای بچه ی من از کافی هم کافی تر باشد. این فرصت را به کارهایی اختصاص می دهم که شاید در زمان مدرسه مجال پرداختن به آنها چنان که الان هست، وجود نداشته باشد. البته، این نظر شخصی من است و شما خودتان استادید و صلاح مملکت خویش خسروان دانند.
پ.ن.: محل کارم در اداره عوض شده و مدتی است کامپیوتر ندارم. در خانه هم یک سر دارم و هزار سودا. یکی- روز دیگر به امید خدا جا می افتم و از مقر جدیدم آپ می کنم.